بروزترین » پزشکی و سلامت » بیماری صرع چیست / علت بیماری صرع / درمان بیماری صرع

بیماری صرع چیست / علت بیماری صرع / درمان بیماری صرع

روش و راههای درمان بیماری صرع و تشنج / علائم بیماری صرع

 

صرع چیست؟

-صرع یا اپی لپیس یک بیماری مزمن و تکرار شونده در طول زمان است که در تمام افراد و در سنین مختلف اتفاق می‌افتد. در سلول‌های مغز امواج الکتریکی طبیعی وجود دارد، هر گاه این امواج به صورت طوفان الکتریکی، قسمتی یا همه مغز را به صورت ناگهانی دربر بگیرد، می‌تواند منجر به علائم حرکتی (تشنج)، حسی، روحی و روانی و … شود.

شیوع این بیماری چگونه است؟

-حدود 0.5 تا یک درصد افراد جامعه به این بیماری مبتلا هستند.

علل ابتلا به صرع چیست؟

-بر اساس سن، علل ابتلا به صرع متفاوت است مثلا در نوزادان نرسیدن اکسیژن به مغز به دلیل طول کشیدن خروج از کانال زایمان (زایمان سخت) شایع‌ترین علت تشنج است، اما کمبود کلسیم، قند و ویتامین B6 هم می‌تواند جزو علل آن باشد.

در سنین بالاتر، 6 ماه تا 5 سال تشنج شایع‌تر است که بین 1 تا 5 درصد کودکان را در این سن شامل می‌شود. سنین بالاتر (مدرسه) صرع‌های ارثی شایع است؛ یعنی صرع بزرگ، صرع کوچک (مات زدگی) و صرع پرشی شایع‌تر است. هر چه سن افزایش می‌یابد علل صرع تغییر می‌کند، در جوانان مصرف داروهای محرک مانند آمفتامین و ترامادول، مصرف مشروبات الکلی و ضربه‌ به سر عامل اصلی ابتلا است و در افراد بین 40 تا 60 سال تومورها و ضربه‌های مغز شایع‌ترین علت است و از 60 سال به بالا شایع‌ترین علت سکته‌های مغزی است.

آیا این بیماری قابل درمان است؟

-حدود 70 تا 95 درصد بیماران با درمان دارویی بهبود نسبی یا کامل پیدا می‌کنند اما درصد اندکی با نظر متخصص مغز و اعصاب ممکن است نیاز به درمان جراحی داشته باشند.

درمان صرع:

بیشتر تشنج‌ها در اطفال دیده می‌شود که خوشبختانه اکثر آنها تا 25 سالگی درمان می‌شوند. در این فاصله بیمار دارو مصرف می‌کند و به‌تدریج میزان این داروها کاهش داده شده و در نهایت قطع می‌شود. در واقع عمده درمان تشنج‌ها بجز موارد اندکی که نیاز به جراحی دارند، درمان دارویی است. تشنج‌های سنین بالا معمولا در اثر مشکلات و بیماری‌های زمینه‌ای مثل سکته مغزی، تومور مغزی، اختلالات کلیوی یا کبدی و… بروز می‌کند. بنابراین در این سنین به‌ندرت داروی بیمار قطع می‌شود.

 

درمان داروئی
درمان داروئی صرع با كشف اثر ضد تشنجی داروی برمید پتاسیم در سال ۱۸۵۷ شروع شد. این دارو تا بیش از هفتاد سال، داروی ترجیحی در درمان صرع بود. پس از آن فنوباربیتال در سال ۱۹۱۲ كشف و سنتز شد. ۲۵ سال بعد از كشف فنوباربیتال در سال ۱۹۳۸ فنی توئین و سپس تری متادیون معرفی گردیدند. كاربامازپین نیز در سال ۱۹۶۷ و سدیم والپروات در سال ۱۹۷۴ معرفی شدند. بعد از ۱۵ سال، سه داروی ضد تشنج جدید فلبامات، لاموتریژین و گاباپنتین به بازار عرضه شدند و سپس داروهای جدید دیگری نیز معرفی گردیدند.نسل جدید داروهای ضد صرع اغلب در درمان صرع های مقاوم به درمان استفاده می شوند. در ۷۰ درصد موارد، حملات صرع با یك دارو و به طور كامل كنترل می گردد. در ۱۰ درصد موارد شدت و فركانس حملات كاهش یافته و د ۲۰ درد باقیمانده نیز، علی رغم درمانهای مناسب داروئی، حملات غیر قابل كنترل و مقاوم باقی می مانند.اگر پزشك داروهای ضد صرع را تجویز می كند، بیمار باید بداند كه طول دوره درمان طولانی مدت خواهد بود. در اغلب موارد در صورتیكه بیمار به مدت چند سال هیچ حمله ضد تشنجی نداشته باشد، پزشك تصمیم به كاهش تدریجی و نهایتا قطع دارو خواهد گرفت.

 

داروها و آزمایش‌ها:

مصرف منظم داروها توسط بیمار از اهمیت بالایی برخوردار است. لازم است که بیمار هر چند ماه یک بار آزمایش خون بدهد تا میزان دارو در خون او کنترل شود. انجام آزمایش‌های کبد، تست میزان کلسیم و ویتامین D برای افرادی که به‌طور مداوم دارو مصرف می‌کنند لازم است و توسط پزشک معالج در نظر گرفته خواهد شد.

مانعی برای ازدواج وجود ندارد

بیماران مبتلا به صرع می‌توانند مانند بقیه افراد ازدواج کرده و بچه‌دار شوند. احتمال انتقال تشنج به بچه این افراد بسیار کم است. مصرف داروهای ضدتشنج در طول بارداری اگر تحت نظر پزشک متخصص باشد کم عارضه خواهد بود. شرط اصلی برای ازدواج این افراد در جریان قرار دادن طرف مقابل است.

راهنما

4 × 1 =

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است