بروزترین » پزشکی و سلامت » قرص متوکاربامول چیست /عوارض و موارد استفاده قرص متوکاربامول

قرص متوکاربامول چیست /عوارض و موارد استفاده قرص متوکاربامول

قرص متوکاربامول در دوران شیردهی / مقدار مصرف قرص متوکاربامول

قرص متوکاربامول چیست عوارض و موارد استفاده قرص متوکاربامول

اطلاعات ارائه شده در این بخش، از منابع پزشکی مختلف گردآوری شده است و این سایت مسئولیتی در قبال آن ها ندارد. لطفاً قبل از مصرف هر نوع دارو با پزشک متخصص مشورت نمایید.

شکل های دارو:
این دارو به دو شکل قرص (500 و 1000 میلی گرم) و آمپول (10 و 100 mg/ml) وجود دارد.

دسته دارو:
متوکاربامول در دسته دارویی Skeletal muscle relaxantt قرار می گیرد.

موارد مصرف:
برای کاهش درد و اسپاسم عضلانی مورد استفاده قرار می گیرد.

چگونگی اثر دارو:
بر روی سیستم عصبی اثر گذاشته و باعث شل شدن عضلات می شود.

نحوه مصرف متوکاربامول:
– در بیماری های دردناک عضلانی و اسکلتی: در افراد بزرگسال از طریق مصرف خوراکی و تزریق وریدی است. در مصرف خوراکی مقدار 1.5 گرم چهار بار در روز برای مدت 2 تا 3 روز تجویز می شود. حداکثر مقدار تزریق وریدی یا عضلانی، 3 گرم در روز برای سه روز متوالی است. پس از قطع مصرف دارو برای 48 ساعت، درصورت نیاز می توان این مقدار را تکرار نمود.

– در درمان کزاز: در افراد بزرگسال مقدار 1 تا 2 گرم به صورت وریدی با سرعت 300 میلی گرم در دقیقه تزریق می شود. در کودکان مقدار mg/kg 15 یا mg/m 250 تزریق وریدی می شود. در صورت نیاز ممکن است هر 6 ساعت تکرار شود.

– مصرف در سالمندان: از آنجایی که بیماران سالخورده نسبت به اثرات دارو حساس تر هستند، تجویز مقادیر کمتر دارو برای آنها توصیه می شود.

– مصرف در کودکان: مصرف این دارو در کودکان کوچکتر از 12 سال، فقط برای درمان کزاز توصیه می شود.

– مصرف در دوران شیردهی: متوکاربامول به میزان کمی در شیر ترشح می شود. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی شود.

موارد منع مصرف:
– مصرف متوکاربامول برای بیماران مبتلا به میاستنی گراویس که داروهای ضد کولین استراز مصرف می کنند، ممکن است موجب بروز ضعف شدید شود.

– مصرف همزمان با سایر داروهای مضعف CNS، از جمله الکل، مخدرها، داروهای ضد اضطراب، ضدافسردگی های سه حلقه ای و داروهای ضد سایکوز، ممکن است موجب بروز اثرات اضافی مضعف CNS شود.

– در حالت اغما نباید استفاده شود.

– چنانچه کلیه فرد دچار اشکال باشد؛ استفاده از داروی متوکاربامول به شکل تزریقی (به دلیل دارا بودن پایه پلی اتیلن گلیکول) ممکن است باعث مسمومیت کلیه، افزایش اسیدوز و اوره شود.

– در بیماران صرع، عیب کار کلیه و ضعف CNS باید با احتیاط تجویز شود.

تداخل دارویی:
متوکاربامول نتایج آزمون های ادراری هیدروکسی ایندول استیک اسید5 (5-HIAA با استفاده از روش کمیتی Udenfriend) و آزمون های ادراری وانیلیل مندلیک اسید (VMA با استفاده از روش Gitlow Screening) را به طور کاذب مثبت می کند. آزمون ادراری VMA با استفاده از روش Sunderman تحت تاثیر متوکاربامول قرار نمی گیرد.
مصرف همزمان با سایر داروهای مضعف CNS از جمله الکل، مخدرها، داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی های سه حلقه ای و داروهای ضد سایکوز، ممکن است باعث بروز اثرات اضافی مضعف CNS شود. در صورت مصرف همزمان، باید از مصرف بیش از حد آنها خودداری نمود. مصرف متوکاربامول توسط بیماران مبتلا به میاستنی گراویس که داروهای ضد کولین استراز مصرف می کنند، می تواند باعث بروز ضعف شدید گردد. در ضمن عملکرد این دارو با الکل دچار اختلال می شود.

مکانیسم اثر:
از طریق دستگاه گوارش به سرعت جذب می شود. اثر دارو بعد از مصرف خوراکی نیم ساعت و بعد از تزریق وریدی بلافاصله آغاز می شود و به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار می یابد. به میزان زیادی در کبد و از طریق دآلکیلاسیون و هیدروکسیلاسیون متابولیزه می شود. به سرعت و تقریباً به طور کامل از طریق ادرار، عمدتاً به صورت متابولیت های گلوکورونید و سولفات (50-40 درصد)، به صورت داروی تغییرنیافته (15-10 درصد) و باقیمانده به صورت سایر متابولیت های نامعلوم دفع می شود.

عوارض جانبی:
– اعصاب مرکزی: خواب آلودگی، سرگیجه، منگی، سردرد، سرگیجه حقیقی، عدم تعادل خفیف عضلانی، سنکوپ، حملات تشنجی.

– قلبی- عروقی: افت فشارخون، برادیکاردی.

– چشم، بینی: تاری دید، نیستاگموس، دوبینی، التهاب ملتحمه همراه با احتقان بینی.

– دستگاه گوارش: تهوع، انسداد فلجی روده، احساس طعم فلزی در دهان، بی اشتهایی.

– سایر عوارض: تب، واکنش های آلرژیک، بثورات پوستی، خارش، کهیر، برافروختگی.

– بعد از تزریق عضلانی یا وریدی: آنافیلاکسی، ترومبوفلبیت، پوسته پوسته شدن و درد در محل تزریق، همولیز، افزایش هموگلوبین و گلبول های قرمز در ادرار، حملات تشنجی.

– توجه: در صورت بروز حساسیت مفرط، بثورات پوستی یا حملات تشنجی، باید مصرف دارو قطع شود.

مسمومیت و درمان:
– تظاهرات بالینی: خواب آلودگی شدید، تهوع و استفراغ، آریتمی قلبی.

-درمان: شامل اقدامات علامتی و حمایتی می شود. اگر دارو به تازگی بلعیده شده باشد، محتویات معده باید با واداشتن بیمار به استفراغ یا شستشوی معده تخلیه شود (ممکن است جذب را کاهش دهد) بعد از برقراری راه تنفسی مناسب، میزان دفع ادرار و علائم حیاتی باید کنترل شود و در صورت لزوم، تزریق وریدی مایعات صورت گیرد.

نکات تکمیلی در مورد متوکاربامول:
1- دارو را نباید به صورت زیرجلدی تزریق کرد. داروی رقیق نشده باید با سرعت حداکثر 300 میلی گرم در دقیقه تزریق وریدی شود. متوکاربامول را می توان بعد از رقیق کردن با محلول دکستروز پنج درصد یا محلول نرمال سالین انفوزیون وریدی کرد.

2- در طول تزریق وریدی و حداقل 15-10 دقیقه بعد از آن، بیمار باید به صورت درازکش باقی بماند.

3- برای مصرف دارو از طریق لوله بینی: معدی (NG-Tube)، قرصها را خرد کرده و با آب یا محلول نرمال سالین مخلوط می کنند.

4- در صورت مصرف دارو برای درمان کزاز، باید به دستورات کارخانه سازنده توجه کرد.

5- رنگ ادرار بیمار ممکن است سیاه، آبی یا سبز شود.

6- بعد از تزریق دارو، بیمار ممکن است برای راه رفتن احتیاج به کمک داشته باشد.

7- نشت محلول تزریقی از رگ به بافت های اطراف ممکن است موجب ترومبوفلبیت و پوسته پوسته شدن ناشی از محلول هیپرتونیک شود.

8- مصرف خوراکی دارو باید به محض امکان، جانشین مصرف تزریقی آن شود.

9- عوارض جانبی بعد از مصرف خوراکی معمولاً خفیف و گذرا هستند و با کاهش مقدار مصرف برطرف می شوند.

نکات قابل توصیه به بیمار:
1- رنگ ادرار ممکن است به سیاه، آبی، سبز یا قهوه ای تغییر یابد.

2- این دارو ممکن است موجب بروز خواب آلودگی شود. تا مشخص شدن ضعف CNS، از انجام فعالیت های خطرناک نیازمند هوشیاری کامل خودداری کنید.

3- وضعیت خود را به آهستگی تغییر دهید. به خصوص تغییر وضعیت خوابیده به ایستاده باید با احتیاط کامل صورت گیرد.

4- از مصرف فرآورده های حاوی الکل خودداری کنید.

5- دارو دور از گرما و نور و دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.

6- در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یادآوردن طی یک ساعت، آن را مصرف کنید. بعد از یک ساعت، آن را مصرف نکنید و مقدار مصرف بعدی را نیز دو برابر نکنید.

راهنما

سه × یک =

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است